Przejdź do treści
Czytanie

kwiecień 1998

w zachwytów natłoku gasnę
aksamitu skóra opuszków twych palców
albo magiczna woń kastylijskich ogrodów
posplątywane wiana
leniwą rzeką ulatuje mój gwiazdozbiór
w którym ostatnią z gwiazd
jest cień twego oblicza
koliście roztańczony na progu mych wód
tam niecność kojarzona jest
z nieśmiałym dotykiem skrzydeł wróblich
a te w swym roztrzepaniu
napełniają me dzbany
przez ciebie strugą
w której ostatnią kroplą
jest rosa trwista
na me nagie czoło
z twej bosej stopy
darowana oby z czystości
54 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

1 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.