Przejdź do treści
Czytanie

uwielbienie

oddychasz tak wolno
twe usta leniwie całują dna stawów
po których księżyc dumnie stąpa
blaski darmo falami rozdaje
jakby czerpał ogrom jasny
z łuski i perły
co dno opiewa
a dzień wczesny topi srebro
które bez skrupułów bogaci szyję ważki

ty płoszysz wdzięcznie
w najcichszych dolinach motyle
które bez cienia
cierpienia
zwątpienia
oddają barwy płotom
a te odgradzają
wciąż
twój jasny świat słoneczny.
49 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

1 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.