nie zdołałam zatrzymać pierwszej miłości w małżeństwie przystanęłam na dłużej sprzątając zabawki zapragnęłam być znowu dzieckiem i z ufnością widzieć świat którego nie ma teraz przygnieciona stertą codziennych obowiązków robię się taka mała jak embrion w łonie czekającej matki na cud urodzenia w twardej skorupie niczym zółw pod swoim pancerzem pragnę się schować i zostać na zawsze nietknięta bezpieczna ale co dalej