jak kryształy rozbijają się krople pociemniało ledwo widoczne meble przypominają o życiu przerzucam puste strony mokrych dni i dostrzegam tylko te zapisane na podłodze są swiadkami tańczących stóp gubiące rytm jednak ciągle w parze a ja gram klawisze fortepianu unoszą dzwięk umilkł deszcz rozjaśniło się w pokoju