Jasny róż opadł na jej blade oblicze tam w środku była raczej przepełniona blaskiem czerni jej delikatne dłonie przyzwyczajone były do ciężkiej czarnej broni jej życie było perfekcyjnym tańcem baletem w czerni kroczyła z klasą w kłębach dymu nigdy się nim nie zakrztusiła jej znieczulica i perfekcja sprawiały ból obserwującym blade goździki spoczywające na jej ciele powinny ale nie potrafią z nią współgrać teraz w stroju czarnej baletnicy umiera sama z miłości z jej braku i boli ją to że nawet goździki nie potrafią jej pokochać