idę-czekaj

pośniegowe błoto lepi się do butów nawet niezmieszane nie ma się czego wstydzić w formie było jedyną okrywą mróz zaspokajał łaknienie świat zastygł w lodowym uśmiechu zima ta prawdziwa jest tylko delikatnym tchnieniem czystości teraz kiedy ociepliłaś klimat brązowa breja plami spodnie do kolan nie martw się jutro wielkie pranie od wiosny nikt nie wymaga bieli