Wiosna w zegarze z kukułką za pióra rozciąga godziny. Lato na polach wlewa do piersi kolczastą gorycz tarniny. Zjawisz się nieproszona; z jawą pomylić cię łatwo. Chwytam za ręce - zbijasz mnie z tropu na dzikie kwaśne jabłko. Z każdym ukłuciem serca zapadasz się pod ziemię. Co nieuchwytne dostrzeże tylko zwinne jaszczurcze plemię.