I znów tęcza nad miastem zawisła, pozostałości grzmotów do rynien wpływają, znów chwila wytchnienia przyszła, znów świeci słońce i ptaki śpiewaja. A jeszcze niedawno ja w samotnej celi, uwieziony jadłem tylko ciche myśli i znów czekałem na anioła w bieli i znów błagałem żeby mi się przyśnił. I wiedziałem że anioł przybędzie, nie we śnie lecz przy mnie stanie i czekałem aż ze mną będzie i na zawsze ze mną zostanie. A gdy już blask anielskich oczu rozświetlił kąty mej celi, zostałem wzięty do raju, w obrębie własnej pościeli.