Wstało słońce , rozciągnęło swoje ramiona niczym poranna dziewoja , otuliło swym ciepłem wstęgi niebieskie , pola zielone , bezkresne wody oceanu . Czemu więc mojej róży ciemność i trwoga ? Czemu liść więdnie a korzeń trawi choroba ? Powiedz mi proszę dlaczego nawet w ciemnym boże promyk przez gęstwiny konar do ziemi , do chwastu dolecieć może , powiedz , powiedz mi Boże . Choć krew i łzy , pot i wolne chwile ofiarowałam mojej dziecinie , ona umiera , ona usycha , ją śmierć swym oziębłym oddechem dotyka .