Po drabinie wspomnień wspinam się zaciekle Spoglądając ukradkiem na zegar tykający raz szybciej to znów na przekór wahając się przed skokiem Wskazówka cofa się jedynie w moich myślach zatrzymuje się i spogląda prosto w twarz niegdyś równie piękną Jej nieziemska siła kreuje i wyostrza coraz to głębsze barwy osiadłe jakoby więzień na gładkim obszarze serca. Pragnę by ktoś w końcu zdjął te kajdany …