słońca promienie sadzają mnie w niebie gdzie tańczą beztrosko nad naszą wspólną wioską emanują w twą stronę podają koronę rozwalą ten mur nie będziesz się już pruł mam dość twoich smutków które niszczą pomalutku całą więź między nami zasypują piaskami swe usta uruchom pozostaw mnie głuchą na alarm fałszywy tej ciągle zmiennej miny