w drugim dniu wiosny pewnej soboty radosnej ujrzałam słoneczne południe w ramionach ukochanych zdradzieckich niechcianych przemierzałam swe życie poprzez każdą z roku pór od zieloności nadziei poprzez żar dojrzewania zwiędłe liście przemijania i uśpioną krainę odpoczywania by na nowo narodzić się każdej wiosny przemijania doświadczałam siebie i innych uczyłam się na wyjątkach błędy swoje powtarzałam byłam jestem będę tu i teraz jeszcze zegar odmierza czas