Przejdź do treści
Czytanie

A po co?


Ulice idą cichymi krańcami świata
XXI wiek, technologia, umysł, zamęt
Wykraczam ponad epoki
Drzewa szumią melodię szklaną
Wiersze są bez duszy i plotą nad uchem
Słowa padają w mą ciszę marną
Rymy to tylko słodkie, lukrowane babeczki
Senność zataiła najskrytsze odczucia
Idę cała z ołowiu
Nawet słońce zanika w mych palcach
Więc na siłę piszę wiersze
Nikt nie rozumie tej mowy
Świt mi zabronił oddychać
Na siłę wstaję i się ubieram
Na siłę kocham
Na siłę umieram
I nic poczuć nie mogę
W szklanej kuli świata zastygam
Nie ma miłości
Nie ma ludzi
Jest tylko ma samotność cicha...
38 odsłon

Rozpocznij rozmowę

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.