Wstaw w swoje wieczne, niebieskie myślenie, zdjęcie sensu bycia – dające natchnienie. Rozdawaj wokoło uśmiechu promienie, blask z oczu płynący i w duszy zbawienie. Rozległej biegłości od siebie nie wymagaj, serdeczność i przyjaźń wciąż wszystkim rozdawaj. Do społeczności bycia i tłumu się nadaj, ciągle głęboko w ich sercu zasiadaj. A wspierać będę do końca mych braci z nadzieją że każdy nic w życiu nie straci…