Czy to dzieło Milości?

Wciąż na dnie serc naszych

dużo jest smutku,żalu i łez.

Złość ludzka wyciśnie

rzecznych łez kałuże

i podaje kielich goryczy,

którego nie da się wypić.



Czy to jest dzieło miłości?

Czy to wina ludzkiej złości?

Czy musi smutek serca ranić?

Czy musi palić ogień złości,

który zostaje na wiele lat,

co sięga od stóp aż po głowę

aż nie chce ustami wyjść?



Skąd to szczęście niewysłowione,

gdy dwa serca są złączone

w Nieba zachwycie,

a ich drogi rozchodzą się

na rozdrożu dróg,

gdzie jarzębina bogubiła liście,

a świat zdradnie zastawiał sidła.



Czy odnajdą się?