Dzisiaj...

22-02-2010 przepiękny poranek wstał taki biały bielusieńki w tle myśli rozbłysły zmysły w mgnieniu oka posiwiały drzewa też i krzewy przepieknie postarzały się (jak My z dnia na dzień z roku na rok) śnieg zasypał szarość dnia szadź okryła Niebo i Ziemię zrównała jak otchłań do nikąd wiatr cichutko grał i romantycznie wyłonił się Słońca uśmiech roztopił mgielną poświatę momentalnie poszarzało wszystko wieczór rozjasnił księżyca blask w złotej kołysce unosił się w pełnej aureoli świecąc gnały za nim panny srebne jedna za drugą księżyc uciekając schował się za ciemną chmurę też odeszły gwiazdy zostawiając czarne Niebo jak mroczne wody Oceanu