przede mną pola zielone rozłożyste i szerokie Nieba błękitnego sięgają wiatr je przeleci Słońce ogrzeje Księżyc ozłoci cudowny zapach siana jak przestrzenna cisza przy muzyce świerszczy walca tańczą białe motyle jak Niebios duszki radość niosą aż Księżyc się rozdwoił tuż przy zachodzie Słońca tak tańcząc i tańczą zielone tworząc Morze gdzie na bosaka ja czuję się jak bogini zielonych wód na bystrym nurcie nadziei...