dziesiąty maj 2015 to pachnący maj wiatr myśli rozwiewa jak pięciogodzinny stan między nocą a dniem nie jedno serce burzę odczuwa między Ziemią a Niebem w której przestrzeń rozładowaniem duszy w swoim prawie przemawia gdzie miłość panuje słońce człowieka nie opuszcza jak księstwo pokoju w którym to sprawiedliwość radością zbawienną nie zagraża stanem co dźwięczy muzyką łez dzisiaj jest pamiętny dzień nie tylko dzisiaj jeszcze niejeden powie to przecież jest idiotyzm choć z perspektywy czasu też nie każdy idiotą się staje jak to w życiu bywa człowiek podobny jest do krzyża ból jego od środka ugina dając niewolę co się łzami rozpływa zamiast radość co godność przynosi w nieustannej miłości która nie pokutuje za czyste rączki...