kiedy wielka rzesza ludzi w licznych swoich wędrówkach zmienia miejsce zamieszkania tęsknotę rodzi serca rozbicie jak po wojnie lub upadłej reformie nie jeden niczym pogoda nie wraca ze słowem w związku kocham co szczęście radości dać miało dzisiaj bez miłości chłód się panoszy spadkiem uczucia tłoczą obojętność nieszczęśliwych lat w słowach przeżyć siły tracąc w dotkliwym życiu z nieludzkich czynów zyskując samotność...