jest jo Józik Flemon miołech ci ficus obfity flaminica go zabrała świntą być chciała szybko w piorka siek przybrała szbybciek jeszcze odleciała przed burzą jo jej nie uchronił po latach pieszkom wróciłach w żarłoczności czarną owcą ostała tak jejch życie dopomogło iż cedzaka szkoda jużek ni mom co ujadać co chciało babisko to miołoch jeno żem jom kochoł że ech jak dziką gęś opoliłem resztek piór spoliłem robiąc z niej kurczoczka możek jeszczech zniesie złote jojka...