kim jest ten maluszek co oczka mętne ma lico uśmiechnięte czasmi minkę kwaśną a ta dziewczynka ruchliwa jak listek na wietrze chłopcom nogi podkłada zalotnie gwieździstym spojrzeniem i ten szkrab rozkoszny co piłkę między nogami przerzuca na rowerze kolano zdziera łokieć słodki taki kochany choć z łezką w oku to nasze dzieci najukochańsze z każdym dniem pięknieją radość nam wnoszą szczęście ogniska domowego nawet gdy niegrzeczne bardzo są kochane z cudownym uśmiechem jaki jest na świecie dzisiaj serce im dajemy słodycz pełną miłości kiedyś nam odpłacą bo ludzie z nich rosną... ...z miłości do miłości