pani jesień pełna złota
na głowy nim sypie pod stopy
gdzie pan pażdziernik ozłocony
wręcza jej herbaciany róży kwiat
jak przestrzeń złota ziemia
tak wiatr nasiona rozsiewa
niczym słowo wielmożności
by wiosną zapachem oczarować
łąki umajone pola
teraz jesień, piękna pani
złota ma tyle co skarbów ziemi
które kończą się wykopkami
ostatnim slodko-kwaśnym jabłuszkiem
tyle pachnącego złota nad nami
złota pod stopami i złota kapiel
dla zabawy miedziane liście
czerwone diamentem serca jarzębiny
piękna jesień cudownie nakreśla
diamentową krainę baśni co prowadzi
do przemijania od satynowego życia
po nie jednych krępkie wino
jak piękna jest jesień
tak tylko w słonecznej naturze
ma wiosny odmianę lecz barwy inne...
6 odsłon