coraz mniej uroku treściwej jesieni zostaje coraz mniej związków wyrazowych niczym trzódka,kopce tworzy nie ulega wątliwości pachnie już palonym sianem niebywała pani przemijanie rodzi obłędem chwili karłowatość wnosi ogień drzew w grozę przemienia do granic zdumienia wypalona trawa się wybujała stokrotka na niej wyścieliła pod błękitem nieba aura letnia wiatr tańczy ptak gałązki znosi obfitoćią miłości zakochani siebie tulą...