ptaki już odlatują w kluczu rodzinnym na pokaz życia gdzie piękna obraz też mija kiedy sady w kwiecie były tak pola pustoszeją jak wszystko wraz z wrześniem Nie wszystko dojrzeje jedynie co na smutki w radości łąki zostają co złocą się chwastem tęczowym okazem dzwonków w których świerszcze grają lato się kończy lecz oczom słońca nie braknie do słodkiej rozkoszy nocą księżyca... ...kiedy ty i ja na zgniły kawior czarny się nie piszemy na ośmiorniczki tak zostaniemy w pięknym wdzięku w smakowitej swojej potrawie radośni...