...na pełnym wikcie

dzisiaj rano cudownie było w księżycowej pełni wiosną pachniało choć mróz u podnuża ziemię przybielił lecz nie tak wewnętrznie jak zewnetrznie niczym starcie za starcie gdzie z niebem nie jedni myślą że wygrają z wiatrem zimnym deszczem czy małą przeplatanką deszczowo-śniegową czy jak spytam czy dzisiaj ktoś dzień utracił z pieskiem wychodząc w klatce stojąc trzęsąc się z zimna jak żul z fają w zębach gdzie nie jedni się uśmiechją mówiąc- dalej pani może pan dalej krokiem wystąpi kiedy zwierzak biega po co tak pod nosem mamrotać czyż nie cudownie czyż nie jest pięknie jeszcze tak noworocznie wybuchać nie na niebo a człowieka gdzie nie ciało a zęby się rozgrzewa porcelanę pokazując końskich rozmiarów gdzie przysłowie można wyłonić 'jak się człowiek trzęsie zębami dzwoni uśmiech swój przecenia gdzie z fają dla ciepła czeka na swojego zwierza'...