już z sił opadam choć w uśmiechu łzy spływają kiedy widzi się brak serca dla miłości co życie poświęciła wiem jak znerwicowanie człowiekiem trzęsie niczym starość i nie starość bliskiej osoby najbliższej którą widzieć się chce i nie jak w życiu człowiek głupi życie swoje poświęca za dziękuję co nic nie kosztuje w zbliżeniu człowieka do człowieka kiedy jeden chce i musi nadzieję dać inny wszystko olewa jak kapelan gdzie ci ludzie są w życiu co wiarę niosą nadzieję gdzie ci ludzie co mają serca przepełnione miłością widać wyjechali z kraju jak dobra opieka za dłoń nie trzyma za to w usta Boże wchodzi...