blisko mnie młody las brzozowy białych konwali zagainiczek uścielił diamentowe dzwoneczki o miłości cichutko nucą Wiatr ich woń unosi śnieżnobiałymi lampeczkami pod same wyżyny nieba jak z rana tak wieczora świezą kroplą rosy się poi tak dłonie ich nie zerwią jedynie spojrzeniem zachwycą w wiosennej porze nadzieja je chroni słońce promykiem pieści jak matka pościel dziecka i zanim zgubi nadzieję Wiatr białej konwali nasienie w świat poniesie byś i ty zaznał miłości białych konwali słodki nektar...