nie tylko wiatr gra obrazem życia kolebkę śmierci każdy z nas ma w której proch niesie mogiłę i to nie fantazja czy omamy jakieś kiedy z jasności odejdziemy w czarny gluchy ląd ubrani dla ludzi a nadzy czy przystań serca się przyda czy duszy diament co miłości światło niesie lub da zatracenie ogniem piekielnym paląc tak naturalnie dla biednych stworzeń Popielec o tym przypomina z łona wyszliśmy do łona wrócimy właśnie zabawa się skończyła rozpusta a dzień uniżenia nastał Popielec...