jakaż jest w tobie chwała marny człowieku komu chcesz zimponować krzywdząc drugiego gwałcisz, chłoszczesz stając się mordercą zbrodniarzem rzeczywistości niebywałą masz odwagę w swojej nieprawości gubiąc serce nie wiedząc kiedy staniesz się ułomny i wzgardzony przez Najwyższego który jest światła twórcą mroku a w twojej nicości pogardą jak na drodze życia różnych ludzi mamy tak między dobrem a złem między zdrowiem a ułomnością twoja śmierć być może cięższa niż ludzi co straciłeś dla swojego egoizmu nie swojego teraz pomyśl; gdzie twój rozum gdzie twoja wartość zaufania kiedy niebo nie różni się od ziemi jak różni się człowiek od człowieka tracąc nadzieję swojego przyrodzenia...