jak lubię Święte miejsca zwłaszcza te co żywicą pachną jak konfesjonał czy stary Dąb nawet te co dziś jeszcze szkobel mają chłód a ciepło w nich bez znajomości języka bo nie każdy człowiek zna też w życiu nie zewnętrza strona ciepło daje tylko wewnętrzna gdzie uśmiech sam się rodzi jak po nocy rodzi się dzień tak po dniu noc przychodzi jednym dając słodki sen innym mordęgę w myśli jakby ją przeżyć albo jaki wiersz stworzyć kiedy niebotyczna góra dosyć iż wysoka korzenie w Oceanie ma jak człowiek nie każdego zdobędzie choćby i chciał jak inne góry przejść nawet Państwa sztandar na niej zawiesić jedynie co może to ją opłynąć jeszcze jak umie pływać skarbów jej wewnątrz nie odgadnie nawet na siłę - taka jest gigantyczna bestia też kula jej nie sięgnie bo lubi się odbić i w celującego jak dziesiątkę trafić prosto w serce co już nie przeżyje mózgiem się nie odbija bo człowiek z czasem mądrzeje jak też od prymusów się więcej wymaga tak wiatr swobodny nie tańczy jak nie jeden co się profesorem zwie czy też myślą wybitną nie z tej Ziemi co powie nie ma pytań bez odpowiedzi jak też nie ma człowieka co ideałem się zdał bo paproków nie brakuje najczęściej kultury jeszcze w uśmiechu najczęściej w paciorku jeszcze zakłamanych modliszkach co wypalają innym oczy udawając wielkie Słońce na łąkach zaniedbanych ... ...jak stóg siana widzisz to nie myśl iż każdemu z buta wystaje też gdy ktoś wejdzie między wrony nie musi tak samo krakać jak biedni tubylcy zjadający ludzi...