Od podstawowego słowa...

był sobie WBK 01 może 02 nagle się rozmnożył mówiąc - nie lubię ciasnoty bo jestem wózek posiłkowy w teraźniejszości słowo popędzę zwłaszcza gdy lustrem lśnię 'drzewo cienia nie zabiera' jak człowiek bierze drżąco daje ja mam swoje pożądnie słowo obfitością łączę i wnet kładę w czasie oddycham pełną piersią świeżości nie unikam wcale nie mam zamiaru dostać zatoru do płuc słowem w prawdzie położonym na stół nawet małym czy dużym przejazdem w życiu gdy nędza się sroży człowiek głupieje a słowo nie ginie gdy w ruch jest wprawiane choć w prawdzie oczy może zmylić i nie smakować w kłamstwie jak dzieło jednośladowe bo nie jest w kwadracie tylko na kołach czterech wozem wielkim od podstawowego słowa kocham