jak symfonia jest wystrzałem tak 'czarna wdówka' sylogizmem wirowania pienia na gorzkie łzy smutne przytulenie przyciąga wzruszeniem wzrusza parodia ta od opery lamentowej do wesołej operetki ma się tak jak smutek do radości sentymentalnie chyba, że do miłości wzięcia już się nie ma ( w sekrecie zawsze jedna łza jak bas dźwięcznie zaskakuje)...