myśli moje ku niebu płyną słowa w ciszy wiatr unosi sercem płomiennym jak znicz w bezkresie wiara mrok rozjaśnia w przestrzeni duszę łącząc z duszą tak jak kochała za życia... ...dzisiaj oczy w mogiłę wpatrzone chciałyby dotknąć dłonią dłoni lecz tylko łza się w oku kręci czas miniony czas smutku dekoruje kwiat milczenia kwiat miłości znicz tęsknoty niezapomnienia... 2011-10-31