cudownie w promieniu Słońca wierzba tańczy srebrem się mieniąc w porze kasztanowej liść miedziany goni liść z powiewem wiatru zieleń w oczach zostawia bursztyn w progu tonącego dnia na rozpiętość strun Metallicę ktoś puścił w cień burdelowej czerwieni znakomita wieczoru aura po lecie uśmiech niesie swoim czarem dalej porywa piękna jesień...