ni młody ni stary smutne oczy ma niepewnością zamyślone dłonią twarz podtrzymuje od wspomnień aż zszarzała i włos na skroniach posiwiały do serca wciąż robi wyprawę myśli głębokie przodują cienie pełne codziennego życia może taki styl ma niebywały życie bez humoru skomplikowane słowa mówię jak do obrazu patrząc w oczy nieumiejętności może kiedyś uśmiechnie się wychodząc z ciemności w blask