O Boże wiesz jak jest mi z Tobą dobrze jak w ramionach kochanych dla nie pomyślunku innego kiedy gdzieś tam wieje gdzieś leje i grzmi ja przy Tobie jak matka Pawlaka (ze Samych Swoich) na przypiecku siedzę w zakątku cichym a wielce bogatym z miłości Twojej co ją stwarzasz od nawałnicy chronisz od piorunów strzeżesz w ciepłych trzymasz pieleszczach dając jasność uczucia z miłosierdzia gdzie człowiek szczęśliwy tak w Twoim wygodnym ruchu obrotowym promień ciepła to TY wyznaczasz zjawiskiem swojej równowagi by być osią jak punkt środkowy co półkulę dzieli lecz nie Niebo jak w godzinie swojej nie południki się liczą a Koziorożec w wadze Wagi O Boże przy Tobie to mam Raj na przekór sił przyrodzonych to ty jesteś Nadprzyrodzony jak mój Syn a ja matka jego z cechą dźwięku ON jest niczym ptak tańczący w locie ja dla oczu człowieka jak wiatr dla ucha słyszalnego...