W chmurach...

piękne jest Niebo w słońca promieniu

jak Ocean Spokojny w kolorze lazuru

płynę wzrokiem po białych chmurach

które wolniutko przesuwają się



jak czarodzieje pozy zmieniają



strzałą leci jedna jak łódz podwodna

płynie dalej za nią druga piękna

uformowana jak biustonosz bielusieńka

rozpina się w locie jak ptak srzydła rozkłada



i leci dalej i dalej



w szarej chmurze goni za nią lew

z grozną miną jakby ryczł coś ze złości

nad nim intensywny promień w bieli



rozpływa się tworząc serce ktore zamiera

krzycząc przez usta-wybucha jakby wulkan

wylewa obraz człowieka leżącego na brzuchu



szkielet widoczny-wyciągnięte ręce jak krzyż

kręgosłupa kręgi a w nich usta otwarte

jakby chciały coć powiedzieć-wyżej oko patrzy



chwilkę rozmyła się i niknie jak życie



obłoki płyną dalej zmieniając oblicze

płyną do nikąd obraz po nich zanika



Niebo bez chmurne zostało ja Ocean Spokojny

okryje się mrokiem niebawem