Przejdź do treści
Czytanie

W czasie...

Miłosne
kilka godzin starczyło by zima zniknęła w wiosennych roztopach tworząc bagna jak i bajora leniwie w ziemię wsiąkając już niebawem bieg jej się zakończy w promieniu słońca całkiem odpłynie w bezkres zostawiając wspomnienie bystrym nurtem otwierając najpięknieszy ogród ogród pełen białego kwiatu różowego w zieleni pocałunku ciepłego w czasie łaźni promiennej rozświetlając niebo karmazynowym przypływem wschodów i zachodów słońca
79 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.