tak lekko gwiazdeczki spadają pod szafirowym niebem wirując drzewa przystrajają krzewy tworząc baśniowe skrzaty co mają lodowe czapy cudowny widok się mieni srebrnym blaskiem diamentowym wpada w delikatny błękit śnieżnobiałej powłoki w białym puchu jak na pustyni pierwsze ślady stawiam dla ciebie głębokie jak serce wiosenne byś po nich szedł jak po płatkach kwiatu wprost do białego gaju... ...już czekam tam na ciebie jak w godnej śnieżnej katedrze 2012-12-10