jak łąki w blasku zorzy mienią się krysztalowym blaskiem rosy tak twoje oczy moje są pełne radości z miłosnych uniesień grawitacyjnych ramieniem ubustwianym otulone co pragnienia jak wiatr chłodzi westchnienie oddala tchnienie dając rozkosz nienasyconym pragnieniem w której kwiat płomiennością serca lśni nocą zapach w błogości rozniecając rankiem pozostawiając diamentowy uśmiech co z falą płynie zataczając koło gdzie ja promieniem ty cięciwą jesteś nawet gdy teorią względności odwroci się świat jak ognisko ty będziesz we mnie w tobie ja jak teraz...