...wiosennie...

płyną obłoki po niebie
puszyste jak lody śmietankowe
które chciałoby się zjeść
i na nich odpłynąć w świat bajkowy

nad obłokiem słoneczko promienne
przebija ciepłe promienie czułości
i choć wiatr chłodem powiewa
na drzewie radośnie śpiewają ptaki

na blask spojrzenia zmysłowo
motylki jak duszki na łąki prowadzą
gdzie w zieleni żółte kwiaty
uśmiech słońca mają latawce, dmuchawce

buszują w nich bąki wypasione rozanieleniem
pszczoły pachnący nektar zbierają złota
w blasku słońca a nawet gdy jego brak
cudownie jest miło i oryginalnie tak

drzewa wiśni niczym panny młode
w biel wystrojone tracą młodości urodę
choć kusiły swoim pięknem i delikatnością
nikną przy rozłożystej powabnej jabłoni

urzekająco czarem swoim olśniewają bzy
wdzięku dostojnego nabierają kasztany
odurzą nozdrza swoją namiętnością
niczym piękny kwiat jaśminu...