jeszcze wczoraj była bielutka jak welon śnieżnobiały noc ją wchłonęła wilgoć zostawiając słoną łzę w szarości dnia wczoraj jeszcze była dzisiaj snem się jawi w oczach czarem w sercu rozmrożonym chlebem jak przypadkowy gość chwilą jeszcze wczoraj była stanem swym zachwyciła radość jednym dając suchość na ustach innym...