była jak letnia burza kwintesencja żywiołów kiedy niebo spotyka się z ziemią w miłosnym tańcu powietrze duszne od skwaru dotyka kojący chłód rodzące się napięcie eksploduje ogłuszającym krzykiem ogień i rzęsisty deszcz dają życie i śmierć * wiersz warsztatowy na temat ,, walentynkowy wiersz z żywiołami