była jak letnia burza
kwintesencja żywiołów
kiedy niebo spotyka się z ziemią
w miłosnym tańcu
powietrze duszne od skwaru
dotyka kojący chłód
rodzące się napięcie eksploduje
ogłuszającym krzykiem
ogień i rzęsisty deszcz dają życie i śmierć
* wiersz warsztatowy na temat ,, walentynkowy wiersz z żywiołami
102 odsłon
