odfrunęły nitki marzeń niezauważalnie jak lato nie ujrzałam morza tego roku nie spełnił życzeń zaplątany w rozłożystą sosnę jednorożec drzewo splecione konarami okazało się nie miłosną parą lecz syjamskimi braćmi aby przeżyć jedno musiało umrzeć miałeś zapuścić we mnie korzenie jak ja w ukochane morze kołyszę w sobie tylko wspomnienie niczym oddech fal tęsknota wróciła wraz z babim latem