umieranie

jakiś mocny pesymek...

A i owszem... :(

ale wylecą dam im trochę czasu a kokony puszczą :)

Dzięki, Krzysiu za dobre słowo... ;*

Za niecałe pół roku będzie wiosna - a wtedy zobaczymy! Życie sobie poradzi. Pozdrawiam wrocławiankę.

no niepodobne do Ciebie aż chciałbym zapytać ale nie chcę być wścibski...

zabiłaś oto chodzi Marzenko widzę cd tego jakos moge pomóóc sam nie wiem ...wiersz krzyczy wiec tak reaguję a jest nie bede ocenial daruj Twój powiem jest

smutny poeta nie napisze wesolego wiersza...

Dzięki serdeczne za słowa pociechy :) Pozdrawiam czytelników :)

Dziękuję, smoku :) Trochę pozmieniałam, skróciłam- to tekst , który powstawał w silnych, negatywnych emocjach i - przynajmniej częściowo- stangret miała rację- za dużo tu było utartych, symbolicznych określeń.Ale w tym akurat przypadku- ważniejsza była funkcja terapeutyczna, jaką napisanie tego tekstu przyniosło.:) Pozdrawiam przyjaciół :)

Stangret-wolę odreagowywać takim wierszem, niż komentami, jakie ty dajesz...Świadczą one bowiem o bardzo niedojrzałej, sfrustrowanej, aspołecznej osobowości :) Radzę ci- spróbuj ukierunkować swoje emocje w napisanie czegoś na kształt wiersza, albo opowiadania.Zastanawiam się też dlaczego , skoro mój tekst nie przypadł ci do gustu, tak obsesyjnie do niego wracasz? ;)

Beatko, dziękuję serdecznie :) Takie emocje najlepiej zwalczyć przekuwając je w wiersz, obraz... Twórczość jest świetnym antidotum... ;) Pozdrawiam ciepło, już w innym nastroju! :)