zanim pójdziesz w stronę światła

zostawiamy tyle, ile damy siebie

Ech, corovado- stary prześmiewco... Ten wiersz miał bardzo konkretnego adresata... i nawet dedykację miał... Adresatem była młoda kobieta... Ale rozumiem... śmiech rozładowuje napięcie... ;)) Pozdrawiam :)

Dokładnie tak, Andrzeju... Trzeba tu być tak długo,żeby po nas jak najwięcej dobra zostało... Zanim przyjdzie do głowy głupia , desperacka myśl dajmy sobie szansę na jeszcze jeden dobry gest... Adresatka wiersza jest wśród nas, więc możliwe,że i mój wiersz do tego się przyczynił... Nigdy nie wiemy, kto może się nam okazać pomocny i jaki jego drobny gest...

Hej, bezpański- my jeszcze żyjemy... ;)) Jeszcze mamy szansę...

Żyjesz, Rafale... Nawet jeśli czujesz,że serce Ci pękło... Cierpię, więc jestem... Pozdrawiam serdecznie!