nie piłem ani nic nie brałem jednak świadomość zawirowała stałem się lekki jak liść na wietrze targany podmuchami losu niedościgniony i piękny młodością zwariowany gdzieś w swoim rodzaju nie chcę wracać do domu i rodziny do obowiązków wyrzeczeń i trosk nie chcę wracać do choroby zabijającej mnie powoli dzień po dniu do mozolnej i codziennej pracy wyniszczającej monotonią i bezsensem chcę gonić niedoścignione marzenia ścigać się z południowym wiatrem zakochać na nowo w kimś nie wiem i zostać tam gdzieś daleko na zawsze tam gdzie nie ma nikogo