dzisiaj jeszcze kładziemy się zmęczeni milczeniem ale już jutro wstaniemy z nowymi duszami oślepieni wybuchem dnia z nagłym świergotem nieobliczalnych ptaków rozbijających się o wiosnę i zagłuszymy śmierć szeptem wyznamy swoje grzechy z czasów śpiączki i pokochamy nasze ułomności a potem obejmiemy się i nawrócimy na cierpliwość i pokorę w celu upojenia się rezygnacją z samych siebie dla nas samych