jestem jednym z wielu i wielu jest we mnie! otoczę się ludźmi chorymi, pozbawionymi części ciała, o niemożliwie zeszpeconych twarzach i ponurych sercach, stworzymy bohemę i upadniemy tak nisko, że bardziej już nie będzie się dało, kaleki i starcy przyłączą się do nas i pójdziemy na wrzosowiska upić się pożądaniem i wziąć udział w zwierzęcej, ułomnej orgii zbłąkanej sfory miłosierdzia, a po wszystkim padniemy jak w szale, z pianą na ustach i pomrzemy w wieczorze nieszczęśliwi, odtrąceni