mozaika twoich oczu niczym witraż nasłoneczniony od strony subtelnego omamienia wciąż mam przed sobą obraz twoich mniemań dobranych w bezwzględne południe żałuję tylko że nie zaintonowałem rozkoszy na niewiarygodnym poddaszu ponieważ zasługuję na najwyższe świętokradztwo